Quiet people have the loudest minds. Tak podobno rzekł niegdyś Stephen Hawking. Tak o tym ostatnio myślałam i myślałam, aż wymyśliłam wpis. Będzie krótko – zgodnie z tym, co chcę opisać. A chcę napisać że nie zawsze ilość tekstu czy słowa stanowią o wartości przekazu, determinuje je często bardziej forma czy wręcz samo przesłanie. Czyli mniej więcej: mowa jest srebrem i tak dalej 😉

Ameryki tym chyba nie odkrywam, ale pewne rzeczy powiedziane (sic! napisane!) być muszą.

No więc, zobaczcie shorty palcówkowe, które używają zdecydowanie mniej myśli mówionej/pisanej niż zwykle.

407797_457900987604872_103738234_n     734550_475912665803704_1858708700_n

I na koniec klasyk palcówkowych klasyków:

8035_394115557316749_1835042202_n

P.S. Jednak większość moich komiksowych shortów gada dużo. Dlaczego? Bo sama mam naturę gaduły – gdy już otrząsnę się z początkowej nieśmiałości i złapię z kimś kontakt. Poza tym tyle rzeczy jest do nazwania, powiedzenia, wyjaśnienia, opisania, tyle pytań do zadania!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s